Schildklier onderzoek

Schildklierkanker kan door vergroting van de schildklier tot verschillende klachten leiden.

Voorbeelden zijn een drukkend gevoel in de hals, heesheid, ademnood, moeilijkheden bij slikken, een warm gevoel, hoesten en tastbare zwelling van de lymfeknopen. Deze symptomen kunnen  ook op andere, meestal niet ernstige, ziektes duiden. Toch is het aan te raden bij dergelijke symptomen een arts te raadplegen. Bij de afspraak met een arts wordt daarna een uitvoerig gesprek (de zogenaamde anamnese) gevoerd. Daarbij vraagt de arts aan de patiënt of de gezondheidstoestand in de laatste weken en maanden veranderd is en welke ziekten er bij de betrokkene of in zijn familie voorkomen.

Schildklier test

In aansluiting daarop volgt het lichamelijke onderzoek en als men vermoedens heeft, zullen speciale extra onderzoeken worden uitgevoerd.

Palpatie

Bij palpatie tast de arts de hals af om te voelen of de schildklier vergroot is en of er eventuele  knobbels (nodi)  voelbaar zijn.

Bloedwaarden

Door middel van een laboratoriumonderzoek van de bloedwaarden wordt vastgesteld of de schildklier goed werkt en of het lichaam over de juiste hoeveelheid hormonen beschikt.

Echografie

Een schildklierecho kan verder uitsluitsel geven over de toestand en de structuur van eventuele weefselveranderingen en nodi. 

Dunne naald aspiratie

Een biopsie met een fijne naald (FNA), waarbij de opgezogen schildklier cellen microscopisch onderzocht worden, kan verder uitsluitsel geven over de mogelijke kwaadaardigheid van de nodus.

Biopt

Wanneer de diagnose voor de operatie niet geheel duidelijk is, wordt soms eerst slechts een deel van de schildklier verwijderd, een zogenaamde hemi-thyreoïdectomie. Dit verwijderde deel wordt dan opgestuurd voor nader onderzoek.